Gister had ik een bijzondere ontmoeting met Esther Kaastra. Eerder interviewde ik haar al over haar HSO-schap en daarvoor bood ze mij een paardencoachingsessie aan. Met knikkende knieën ging ik daar heen. Hoe het was lees je later nog wel eens, in dit blog wil ik je meenemen in een inzicht dat ik had over mezelf, dat wellicht ook op jou van toepassing is.

‘Er gebeurde iets moois’

Het paard scande mij eerst, leerde mij zo kennen, en mijn spanning. Al snel liet hij zien dat hij mijn spanning overnam en zelf losliet. Dat was wel een rare gewaarwording. Ergens halverwege de sessie kwamen we uit op mijn doelen. Op wat ik met mijn bedrijf wil. En zouden we zien hoe het paard er op zou reageren. Ik ging ergens in de bak staan en formuleerde een doel. 500 HSO’s in mijn HSO club dit jaar. Er gebeurde iets moois. Hij liet zien dat ik met iets zat. Iets in de ouder-kind relatie. Ik wist wel wat dat was, ik ben opgevoed met het idee dat je hard moet werken voor je geld. Dat je hoogopgeleid moet zijn. Maar ook dat niet alles voor je is weggelegd. Er is een glazen plafond in mij gebakken dat ver onder het minimum loon ligt, als het mijn zzp-schap betreft. Toen ik dat vertelde, kwam het paard dichterbij, hij bevestigde dat dat klopte en duwde mij zachtjes achteruit. Verder bij mijn doel vandaan. Mijn verlangen ligt verder van dat doel af. Een hoger aantal voor in de club. Ik mag hogere doelen stellen en meer naar mijn hart luisteren (zijn hoofd kwam heel vaak bij mijn hart).

Waar ik ook inzicht in kreeg was dat ik meer mijn eigen ruimte mag innemen. Ik liet me in het begin van de sessie door het paard in een hoekje drijven, ik deed steeds een stap achteruit. Ook toen ik mijn ruimte met paaltjes afbakende, duwde hij me uit die ruimte. Heel symbolisch voor mijn situatie. Ik heb er even mee geoefend om meer mijn ruimte in te nemen, maar dat is iets voor de komende tijd. Het besef alleen al was heel waardevol voor me. En thuis werd ik direct op de proef gesteld.

Uit mijn ruimte geduwd

Ik zag een post van een collega ondernemer met een groot bereik. Ze stelde dat een stuk content van iemand waar ze naar luisterde saai was en dat ze het zelf beter kon. Ik werd er meteen door getriggerd. Ik maak zelf de content die ze bedoelde. Ik kon er niet uit opmaken of ze het over mij had, maar ik schoot wel meteen in de stress, want ik was er van overtuigd dat ze het wel over mij had. Maar dat stond nergens en was er ook niet uit af te leiden. Ik schoot daarna in de jaloezie stand. Ik dacht, als zij dat nu ook gaat doen, wat blijft er dan voor mij over? Wie gaat er dan nog interesse hebben in mijn content?

Zie je het voor je? Wat er gebeurt? Ik liet me mijn eigen ruimte uit duwen. In 2 sec (of minder). En dat zag ik gelukkig ook direct. Dus kon ik er wat mee.

Even praktisch: Wat als jij je zo uit het veld geslagen voelt?

Bedenk dan dit: wat de één saai, stom of slapjes vindt, is voor de ander geweldig. Als je jouw ideale klant helder hebt weet je dat ook.

Het is jouw bedrijf! Jij bepaalt wat goed of niet goed is. Jij bepaalt wat je publiceert of niet. Ben je zelf toch niet tevreden? Laat je dan adviseren of schakel profs in om je te helpen.

Hoe doe je dat?

Negeren. Diegene niet meer volgen. Dat is misschien hard en radicaal, maar wel zo effectief. Jij hebt niets aan die negativiteit. En ook niet aan je twijfel. Wees ook hard voor jezelf, ja diegene krijgt een melding dat jij je uitschrijft maar dat is voor diegene, niet voor jou. En jij leest de andere ge-wel-dige dingen van die persoon niet meer. Nee. En dat is misschien maar beter ook. Zo wordt je geen copycat maar ga jij in jouw eigen ruimte staan.

Laat het los! Visualiseer dat je een ballonnetje opblaast (of doe het echt) en plak een post-it met datgene wat je uit het veld geslagen heeft op dat ballonnetje. En laat het ballonnetje los, laat het opstijgen en met de wind meevoeren. Adem diep in, en laat los.

Kijk nog eens kritisch naar je product. Wat vind jij! Zou jij het kopen, lezen, luisteren, kijken? Zo nee, wat kun jij nu verbeteren? Heb je daar misschien hulp bij nodig? Doe daar iets aan.

Bewaak je grenzen. Eerst moet je natuurlijk weten wat die grenzen zijn. Beschrijf ze, visualiseer ze en bewaak ze als een waakhond. Zodra je de deur open zet, kan alles je uit het veld slaan. Zet die deur dicht.

Doe wat jij het aller- allerleukste vindt. Als jij doet wat jij leuk vindt, heb je er plezier in, word je er blij van en kan niks je raken. 🙂